Güz Sonu Öyküleri

Edebiyat; İz Peşinde Bir Seyahat📖

Sitede Ara
Abone ol

©Gül Sunu, 2025| Tüm hakları saklıdır.

...“Beş altı yaşlarına kadar ciğerleri gelişecek, yaşıtlarına yetişecektir merak etmeyin. Yalnız bu yaşlara kadar bol oksijen, bol oksijen,” dedi hekim. Sanki ekmek der gibi, su der gibiydi. Ne de kolay söylemişti….

ÖYKÜ KÖŞESİNDEN…

MİRAS

Bu zamanda nefes almak çok zor. Başka yerleşkeleri bilmem ama bizim yerleşkemizde namusunla oksijen kazanmak, aslanın ağzında desem yeridir. Bense aslanın midesinde, Oksijen Dönüşüm Merkezi’nde çalışıyorum.

Yıllarca yerleşkemizin dönüşüm merkezinde namusumla çalıştım. Şimdiyse Dönüşüm’ün pis işlerini yapan bir suçlu olup çıktım. Yasalarımıza göre pis işler, bana göre mücbir sebepler…

Çocuklarımız için önce Nurkan, şimdi de ben çamura battık. Hele ben, Nurkan’dan sonra Dönüşüm’ün iyice kuklası oldum. Ama olsun, Özgür için her şeye değer. Hatta Nurkan’ın cezaevindeyken bile  “Özgür için değerdi” dediğini duyuyor gibiyim.

Ne de olsa çocuğumuzun bir yıllık rızkını bir kerede kazandı. Tabii ki değerdi…

Devamını Çünkü Kadınız Kolektifi sayfasından okuyabilirsiniz.

©Gül Sunu

Posted in

Bir Cevap Yazın

Güz Sonu Öyküleri sitesinden daha fazla şey keşfedin

Okumaya devam etmek ve tüm arşive erişim kazanmak için hemen abone olun.

Okumaya Devam Edin