...Senin suçun! Kırpa kırpa vuslatı kırpmak senden başka kime yaraşır. Bana kalan kuşlar. Bir de havalanışlar. Karınları tok, tüyleri pek...
ÖYKÜ KÖŞESİNDEN…
ÖMÜR İLE TÖRPÜSÜ
Uçtu uçtu, Ömür uçtu. Hoop, yuvarlan. Hoop yuvarlan. Yatak kocaman. Fırlat. Bi’ daha. Fırlat. Bi’ daha. Ömüür, uçtu uçtu. Yatak yayla gibi. Duvar köşesi kuytu. Yuvarlan. Uyku vakti. Yuvarlan. Yatak arsa gibi.
Bu kadar mı?
Bu kadar.
Bu ne biçim hikâye? Önü yok, sonu yok. Hem tashih gerek.
Sen kestin önünü sonunu. Daha ilk yılım. Bana kalan bu.
Haşa, keski miyim keseyim? Fazlalıkları eledim.
Madem beğenmedin… Sen anlat o halde…
Devamını Çünkü Kadınız Kolektifi sayfasından okumak için tıklayınız…
©Gül Sunu
Bir Cevap Yazın