Güz Sonu İzleri, Bir Öykü İzi, Parça öykü, Hikayeden düşenler…
ARAFTA
Zamanlardan dün, bugün ve yarındı. Mekanımız burada, orada, içeride ve dışarıdaydı. Uykuda, uyanık ve ikisinin arasındaydık. Ölmeden önceydi, öldükten sonraydı. En sahici, en yalan ömrümüzde hem okuduk hem yazdık. Yazıcı da olduk okuyucu da. Neydi kurgu? Neydi gerçek? Kitap mıydık kalem mi? Neydi ezel? Neydi ebed? Cevap mıydık, sual mi? Aradık bulamadık. Bulduk anlamadık. Kuzeyde ve güneydeydik. Doğuda ve batıda. Yörüngede yönsüz kaldık.
©Gül Sunu, 2025.
GÜZ SONU ÖYKÜLERİ 
Düşüncelerinizi yorum kısmında benimle paylaşmak ister misiniz?